سر و از راست و چپ و از بالاى سر و از پائين پايم نگهدار ، معبودى جز تو نيست ، و نه جنبش و توانى بجز تو نيست ، از تو گذشت و عافيت از هر بدى و شرى در دنيا و آخرت خواهم ، بار خدايا من از عذاب قبر و فشار و تنگى آن به تو پناه برم ، و از بلاهائى كه در شب و روز فرود آيد به تو پناهنده شوم ، بار خدايا اى پروردگار مشعر الحرام ، و اى پروردگار شهر حرام ( يعنى مكه ) و اى خداى حل حرم . محمد و خاندانش را از من سلام برسان ، بار خدايا به زره نگهدارندهء تو ( كنايه از حفظ و حراست و يا جامهء تقوى است ) و بجامعيت تو ( همهء صفات كماليه را ) پناه برم از اينكه مرا بوسيلهء غرق شدن ، يا سوختن يا بقصاص يا دست بسته در دست دشمن يا بزهر خوردن ، يا افتادن در چاه ، يا طعمه شدن درندگان ، يا مرگ ناگهانى يا بهر يك از مردنهاى بد مرا بميرانى ، ولى مرا در بستر خود در فرمانبردارى از خودت و رسولت ( ص ) در حالى كه در راه صواب باشم و بخطا نرفته باشم بميران ، يا در صف مجاهدان كه در كتاب خود آنان را توصيف كردهاى كه « گوئيا ايشانند ساختمانى ريخته شده » ( سورهء صف آيه 4 ) پناه دهم خودم و فرزندانم و آنچه پروردگارم به من روزى كرده به -
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و تا آخر سوره ميخواند - و پناه مىدهم خودم و فرزندانم و آنچه پروردگارم به من روزى كرده به - قل اعذ برب الناس تا آخر سوره ميخواند - و دنبالش ميفرمود ، سپاس از آن خدا است بشمارهء آنچه آفريده ، و سپاس از آن خدا است بمانند آنچه آفريده ، و سپاس از ان خداست بهمهء آنچه آفريده ، و سپاس از آن خدا است بكشش كلماتش ، و سپاس از آن خدا است به وزن عرش او ، و سپاس از آن خدا است تا خودش خشنود گردد و
لا إله الا اللَّه الحليم الكريم ، و لا إله الا اللَّه العلى العظيم ، سبحان اللَّه رب السماوات و الارضين و ما بينهما و رب العرش العظيم ، اللهم انى