مقصود از آن دعاى پيش از زدن آفتاب و پيش از غروب آن است ، و آن ساعت اجابت است .
2 -
حضرت باقر عليه السلام فرمود : همانا ابليس - كه لعنتهاى خداوند بر او باد - لشكرهاى شبانهء خود را از آنجا كه خورشيد غروب كند و از آنجا كه برآيد ( به اطراف ) پراكنده كند ، پس در اين دو ساعت بسيار ذكر خدا گوئيد ، و از شر ابليس و لشكريانش به خدا پناه بريد ، و خردسالان خود را در اين دو ساعت به خدا بسپاريد زيرا كه اين دو ساعت ، ساعتهاى غفلت است ( كه مردمان در اين دو ساعت از ياد خدا بيرون روند ) .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : گويا در كلام محذوفى است و اصل كلام اين طور است : « يبث جنود الليل و جنود النهار حيث تطلع الشمس » و بقرينه سياق و روش كلام در آن اعمال شده ، و در برخى نسخهها « جنوده » بدون ذكر شب و روز است و آن ظاهرتر است .
3 -
رزين از يكى از دو امام باقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود : هر كه بگويد :
« اللهم انى اشهدك و اشهد ملائكتك المقربين و حملة عرشك المصطفين انك انت اللَّه لا إله انت الرحمن الرحيم و ان محمدا عبدك و رسولك و ان فلان بن فلان
( و بجاى آن نام امام زمان و پدر بزرگوارش عليهما السلام را ببرد )
امامى و وليى و اباه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم و عليا و الحسن و الحسين و فلانا و فلانا
- و امامان بعد از حسين عليه السلام را تا برسد به امام زمان عليه السلام نام ببرد -
ائمتى و اوليائى على ذلك احيا و عليه أموت و عليه ابعث يوم القيامة و أبرأ من فلان و فلان و فلان
» پس اگر در همان شب بميرد وارد بهشت گردد .