بازگشتند و عرضكردند : اى رسول خدا آنچه فرموديد به گوش اغنياء رسيد و آنان ( نيز ) آن را به كار بستند ( و اكنون هر دو ثواب را دريافت كنند ؟ ) فرمود : اين فضل خدا است بهر كه خواهد دهد .
توضيح
- مجلسى ( ره ) گويد : ظاهر اين حديث آنست كه فقراء در فضيلت باغنياء نرسند با اينكه ثواب فقر و صبر آنها بر فقر بسيار بزرگ است چنانچه در اخبار زيادى گذشت ، و اخبارى نيز بود كه دلالت داشت بر اينكه هر كه كار خيرى را آرزو كند و برايش فراهم نگردد خداى كريم ثواب آن را به او عطا فرمايد ، و شايد آن حضرت ( ص ) اين مژده را به آنان نداده تا اجرشان زيادتر باشد ، يا ميخواسته است آنها را ادب كند كه آنچه را بوى حسد و راضى نبودن به قضا و تقديرات خدا ميدهد واگذارند .
2 -
فضيل از يكى از دو امام باقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود : شنيدم از آن حضرت كه ميفرمود : «
لا إله الا اللَّه » و « اللَّه اكبر
» بسيار بگوئيد ، زيرا چيزى نزد خداى عز و جل محبوبتر از گفتن
لا إله الا اللَّه ، و اللَّه اكبر
نيست .
3 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « سبحان اللَّه » گفتن نيمى از ميزان اعمال است ( كه نيم آن را پر كند ) و « الحمد للَّه » همهء ميزان را پر كند ، و « اللَّه اكبر » ميان آسمان زمين را پر كند .
شرح
- فيض ( ره ) گويد : شايد سرش اين باشد كه براى خداى سبحان صفات ثبوتى جمالى و صفات سلبى جلالى است ، و هر گاه بندهاى هر دوى آنها را آورد ميزانش پر شود ، اما تسبيح چون فقط از صفات سلبى جلالى است نيمى از ميزان پر گردد ، ولى حمد گفتن هر دو را شامل گردد ، هم از صفات ثبوتى جمالى است و هم از صفات سلبى جلالى پس از اين نظر حمد خدا گفتن همهء ميزان را پر كند ، ولى باز هم تسبيح و تحميد از ميزان بنده نگذرند ، زيرا آن دو باندازهء فهم و دانش و معرفت آن بنده در بارهء صفات خدا است ، ولى گفتن « اللَّه اكبر » چون يك برترى دادن مجملى است كه تنها با جمال دانستن آنچه خداوند بر آن برترى دارد در اين باره كافى است ، پس آن ميان زمين و آسمان را پر كند .
4 -
حضرت باقر عليه السلام فرمود : رسول خدا ( ص ) به مردى گذر كرد كه در باغش درخت ميكاشت