بدان پايان پذيرد مگر ذكر كه حدى ندارد تا پايان پذيرد ، خداى عز و جل فرائض را واجب كرده و هر كه آنها را بجاى آورد همان حد و انتهاى آنها است ، و ماه رمضانست پس هر كه آن را روز دارد همان حد آن است ، و حج ( واجب است ) و هر كه حج كرد بپايان رسانده ، مگر همان ذكر كه براستى خداى عز و جل باندك آن راضى نشده و انتها و حدى براى آن قرار نداده كه بدان پايان يابد ، سپس اين آيه را تلاوت فرمود : « اى آنان كه ايمان آورديد ياد كنيد خدا را بسيار ، و تسبيحش گوئيد بامدادان و شامگاهان » ( سورهء احزاب آيهء 41 - 42 ) پس فرمود : خداى عز و جل براى آن حدى كه بدان پايان پذيرد قرار نداده است .
فرمود : و پدرم فراوان ذكر خدا ميكرد ، ( گاهى ) من بهمراه او ميرفتم و او ذكر خدا ميكرد ، با او غذا ميخوردم او ذكر خدا ميكرد ، و ( گاهى ) با مردم گفتگو ميكرد ولى آن از ذكر خدا بازش نميداشت و من ميديدم زبانش را كه چسبيده بكامش بود و ميگفت : «
لا إله الا اللَّه
» و پيوسته ما را انجمن ميكرد ، و ما را بذكر خدا فرمان ميداد تا آفتاب بزند ، و هر كدام ما كه خواندن ( قرآن ) ميدانستيم دستور به خواندن ميداد ، و هر كدام نميدانست به او دستور ذكر ميفرمود .
در هر خانهاى كه قرآن خوانده شود و ذكر خداى عز و جل شود بركت آن خانه زياد گردد ، و فرشتگان در آن خانه آيند ، و شياطين از آن دورى كنند ، و براى اهل آسمان بدرخشد چنانچه ستارهء فروزان براى اهل زمين ميدرخشد ، و ( اما ) خانهاى كه در آن قرآن خوانده نشود و خدا در آن خانه ذكر نشود بركتش كم شود و فرشتگان از آن دورى كنند و شياطين در آن خانه درآيند .
و بتحقيق رسول خدا ( ص ) فرموده : آيا شما را آگاه نكنم به بهترين كارهايتان كه در درجات شما
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة كتاب الدعاء من الكافي 258
مساهمون: الشيخ الكليني
صكتاب الدعاء من الكافي ٢٥٨