برابر تو جز خدا نيايد .
6 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود : هر كه از قصاص ( و جزاى كردار ) بترسد ، خود را از ستم كردن بمردم نگهدارد .
7 -
اسحاق بن عمار گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر كه صبح كند و در دل قصد ستم كردن به كسى را نكند خداوند هر گناهى كه آن روز كرده بيامرزد تا خونى نريزد ، و مال يتيمى را به حرام ( و ناحق ) نخورد .
توضيح
- اين خبر را چند جور ميتوان معنى كرد :
اول - اينكه مقصود اين است كه تصميم داشته باشد ستم نكند و در بين روز هم تا شب ستم نكند خداوند گناهانى كه از او سرزند و مربوط به او باشد يعنى حق او باشد مىآمرزد در صورتى كه پيش از آن روز خونى نريخته باشد و مال يتيمى را بناحق نخورده باشد و ذمهاش بامثال اين حقوق مشغول نباشد ، كه در اين صورت آمادگى براى آمرزش گناهان ندارد ، و بنا بر اين محتمل است از لحاظ ادبى « ذلك اليوم » ظرف براى « غفران » باشد نه براى « أذنب » و در نتيجه آمرزش شامل گناهان گذشته نيز ميگردد چنانچه ظاهر خبر آينده است .
دوم - اينكه تصميم بستم نكردن داشته باشد و منافات ندارد كه در بين روز از قصد خود برگردد و ستم كند و خداوند هر ستمى باشد جز آن دو مىآمرزد ، ولى اين معنى با اخبارى كه دلالت بر مؤاخذه حقوق مردم دارد گو اينكه كمتر از خونريزى و خوردن مال يتيم باشد منافات دارد و تحقيق آنها و همچنين تخصيص ظواهر آيات به اين يك خبر مشكل است و گر چه گفته شود : كه خدا مظلوم را راضى كند .
سوم - اينكه ذكر خصوص اين دو ستم از باب مثال است و گر نه مقصود تمامى حقوق مردم است ، زيرا در ميان حقوق مردم فقط اين دو از گناهان كبيره است ، و كبائر ديگر همگى از حقوق خداوند است ، يا براى اينكه حقوق مردم يا مربوط بجان آنها است يا بمالشان ، و چون در ميان حقوق مربوط بجان آدمكشى ، و در ميان حقوق مربوط بمال خوردن مال يتيم از همه سختتر بوده ، به اين دو مثال زده شده اين بود ملخصى از گفتار مجلسى عليه الرحمة در معناى اين حديث .
8 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : كه رسول خدا ( ص ) فرموده : هر كه بامداد كند و قصد ستم .