اكنون ثواب و پاداش تو چنين و چنان است ، و باز در بارهء فلان چيز و فلان چيز مرا خواندى ( و دعا كردى ) و من اجابت تو را بتأخير انداختم و پاداش تو چنين و چنان است ، فرمود : پس مؤمن آرزو كند كه كاش هيچ دعائى از او در دنيا اجابت نمىشد براى آنچه ثواب و پاداش نيك كه مىبيند .
باب ( ذكر ) صلوات بر محمد ( ص ) و خاندانش عليهم السلام ( در دعا و غير آن )
1 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : پيوسته دعا محجوبست ( و ميانهء آن و استجابتش حجاب و پردهاى حائل است ) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود ( كه آنگاه پرده و حائل بر طرف شود ) .
شرح
- جز رى در نهايه گفته است : صلاة در لغت به معناى دعا است ، و عبادت مخصوصه را كه شامل دعا است صلاة گفتهاند ، و برخى گفتهاند : صلاة در لغت به معناى تعظيم است ، و عبادت مخصوصه را هم صلاة گفتهاند چون در آن تعظيم خداوند است - تا آنكه گويد - : و اما اينكه گوئيم « اللهم صل على محمد » معنايش اينست كه خدايا او را بزرگوار كن در دنيا بوسيلهء بلند كردن نام او و آشكار كردن دعوت و نگهدارى شريعتش ، و در آخرت بقبول كردن شفاعت او در بارهء امتش و دو چندان كردن اجر و پاداشش .
فيض ( ره ) در وافى گويد : معناى صلاة خدا بر پيغمبرش ( ص ) افاضهء انواع كرامات و لطائف نعمتها است بر او ، و اما صلوات ما و فرشتگان بر او پس آن درخواست آن كرامت و افاضهء آن بر او است .
و مجلسى ( ره ) گويد : مشهور آنست كه صلاة از خداى سبحان رحمت است و از فرشتگان استغفار ( و طلب آمرزش ) و از بندگان دعا است . و در معناى « آل » گفته است : آل پيغمبر ( ص ) نزد شيعهء اماميه عترت طاهره و خاندان معصوم او هستند ، و اينكه شهيد ثانى ( ره ) آن را مخصوص بأمير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام كرده است وجهى و دليلى ندارد ، و اما نزد عامه در اين باره اختلاف بسيارى است پس برخى گفتهاند : آل پيغمبر ( ص ) تمامى امت او هستند و برخى گفتهاند : عشيره اويند ، و برخى گفتهاند ، هر كه از بنى هاشم و بنى عبد المطلب كه گرفتن زكات بر آنها حرام است آل پيغمبرند ، سپس وجوهى براى اينكه دعا بدون صلوات محجوبست ذكر فرموده است .