7 -
و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود : همانا بندهاى كه دوست خدا است در پيش آمدى كه براى او رخ داده دعا كند ، و خدا بفرشتهاى كه موكل به او ( يا به آن دعا ) است فرمايد : حاجت بندهء مرا بر آور ولى در ( دادن ) آن شتاب مكن زيرا كه من ميل دارم صدا و آواز او را بشنوم . و همانا بندهاى دشمن خدا بدرگاه خداى عز و جل در بارهء اتفاقى كه براى او پيش آمده دعا كند پس بفرشتهء موكل بر او ( يا بر آن دعا ) گفته شود : حاجتش را برآور و در ( دادن ) آن شتاب كن زيرا من خوش ندارم آواز و صدايش را بشنوم .
فرمود : پس مردم ( كه خبر از اين جريان ندارند به آن كه حاجتش زود برآورده شده ) گويند : به اين داده نشده جز براى گرامى بودنش ( نزد خدا ، و به آن كه در اجابتش تأخير شده گويند : ) از او دريغ نشده جز براى زبونى و خواريش .
8 -
ابو بصير گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : پيوسته مؤمن در حال خير و اميدوارى است تا مادامى كه شتاب نكند پس نوميد شود و دعا را رها كند ، عرضكردم : چگونه شتاب كند ؟ فرمود : گويد از فلان وقت و فلان وقت دعا كردهام و اجابت آن را نمىبينم ؟ .
9 -
و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : همانا مؤمن خداى عز و جل را در بارهء حاجت خود بخواند و خداى عز و جل فرمايد : اجابت او را بتأخير اندازيد بخاطر شوقى كه بآواز و دعاى او دارم ، پس چون روز قيامت شود خداى عز و جل فرمايد : اى بندهء من تو مرا خواندى ( و دعا كردى ) و من اجابت را پس انداختم