عموميت دهد ( و همه را دعا كند ) زيرا كه آن باجابت نزديكتر است .
باب كسى كه اجابت دعايش بتأخير افتد
1 -
احمد بن محمد بن أبى نصر گويد به حضرت ابى الحسن ( رضا ) عليه السلام عرضكردم : قربانت :
من چند سال است كه از خدا حاجتى درخواست كردهام و از تأخير اجابتش در دلم شبهه و نگرانى آمده است ؟
فرمود : اى احمد مبادا شيطان بر ( دل ) تو راهى باز كند ، تا تو را نااميد كند همانا امام باقر عليه السلام مىفرمود : هر آينه مؤمن حاجتى از خدا بخواهد و اجابت آن پس افتد براى محبوبيت آوازش ( نزد خداوند ) و شنيدن صداى گريهاش ، سپس فرمود : به خدا سوگند آنچه خداى عز و جل براى مؤمنين از آنچه خواهند پس اندازد ، بهتر است براى ايشان از آنچه زود به آنها عطا فرمايد ، و دنيا چيست ؟ امام باقر عليه السلام مىفرمود : سزاوار است براى مؤمن كه دعايش در حال آسايش همانند دعاى او در حال خسته باشد ، و چون به او داده شد ( آنچه درخواست كرده از دعا ) سست نشود . پس تو از دعا خسته مشو زيرا كه دعا نزد خداى عز و جل منزلتى دارد ( بس بزرگ ) و بر تو باد بشكيبائى ، و دنبال روزى حلال رفتن ، و صلهء رحم كردن و مبادا با مردم اظهار دشمنى كنى ، زيرا كه ما خاندانى هستيم كه پيوند كنيم با هر كه از ما ببرد ، و نيكى كنيم بهر كه بما بدى كند ، پس به خدا سوگند در اين كار سرانجام نيكوئى ببينيم ( چه در دنيا و چه در