دعايشان را اجابت كند ، و اگر چهار نفر هم نباشند و يك نفر باشد كه چهل مرتبه خدا را بخواند پس خداى عزيز جبار براى او اجابت كند .
توضيح
- پيش از اين گذشت كه دعا كردن در پنهانى هفتاد برابر يا بيشتر از دعاهاى آشكار است و مجلسى ( ره ) وعده كرده كه ميان آن دسته از روايات و اين روايات را در اين جا جمع كند و از اين روى در اينجا گويد :
بسا توهم شود كه ميان اينجا و آنچه گذشت كه دعاى پنهانى ثوابش بيشتر است منافات است و ممكن است به دو وجه جواب داده شود :
( اول ) : اجتماع در اجابت مؤثرتر است گرچه ثوابش كمتر است .
( دوم ) : اين در جايى است كه از رياء و خود نمائى مأمون باشد ، و آنچه در آن باب گذشت در صورتى است كه از رياء ايمن نيست .
2 -
و نيز حضرت صادق عليه السلام فرمود : هيچ گاه چهار نفر با هم اجتماع نكردهاند كه براى مطلبى بدرگاه خدا دعا كنند جز اينكه با اجابت آن دعا از هم جدا شدهاند .
3 -
و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود : هر گاه پيش آمدى پدرم را غمناك ميكرد زنان و كودكان را جمع ميكرد ، سپس دعا ميكرد و آنها آمين ميگفتند .
4 -
و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود : دعاكننده و آمين گو در مزد و اجر شريكند .
باب عموميت دادن در دعا ( و براى همه دعا كردن )
1 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : هر گاه يكى از شماها دعا كند پس