ميرفت و براى حاجت خود دعا ميكرد بدان چه خدا ميخواست .
توضيح
-
« و شم شيئا من الطيب »
كنايه از استعمال آن است چنانچه ترجمه شد ، و نيز مرحوم مجلسى و ديگران گفتهاند : و اين حديث دلالت كند كه دعا چند شرط دارد ( 1 ) هنگام زوال باشد ( 2 ) صدقه دادن پيش از آن ( 3 ) استعمال عطر ( 4 ) به مسجد رفتن .
8 -
و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود : هر گاه بدنت لرزيد و چشمت گريان شد پس خود را باش ، خود را باش ( و بوسيلهء دعا بگير از خداى سبحان آنچه خواهى - از فيض ره - ) كه به تو توجهى شده است .
توضيح
- « قصد قصدك » آن طور كه ترجمه شد بنا بر وجهى است كه فيض ( ره ) و مجلسى ( قده ) و ديگران معنا كردهاند باينكه « قصد » بصيغهء مجهول خوانده شود و « قصدك » نائب فاعل آن باشد يعنى « برآورده شدن قصد ، و مقصود تو مورد قصد و ارادهء حقتعالى قرار گرفته است » و ممكن است « قصد » بصيغهء معلوم خوانده شود و « قصدك » نيز فاعلش باشد ولى به اين نحو چنانچه مجلسى ( ره ) گويد بعيد است .
9 -
حضرت باقر عليه السّلام فرمود : خداى عز و جل از ميان بندگان مؤمنش آن بندهاى را دوست دارد كه بسيار دعا كند ، پس بر شما باد بدعا از هنگام سحر تا زدن آفتاب زيرا آن هنگامى است كه درهاى آسمان در آن هنگام باز گردد ، و روزيها در آن تقسيم شود ، و حاجتهاى بزرگ برآورده شود .
10 -
عمر بن اذينه گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : همانا در شب ساعتى است كه درك نكند آن را بندهء مسلمانى كه در آن نماز گزارد و خداى عز و جل را در آن ساعت بخواند ( و بدرگاهش دعا كند ) جز اينكه اجابت شود ( و دعايش مستجاب گردد ) و اين ساعت در هر شب هست ، عرض كردم : خدايت خير دهد بفرمائيد آن چه ساعتى از شب است ؟ فرمود : هنگامى كه نيمى از شب بگذرد ،