است ( يعنى بايد مستحق رحمت باشد تا به او برسد ) .
و نيز امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى بابى ذر نوشت : اى ابا ذر چيزى از علم به من تحفه بده ، در جوابش نوشت : همانا علم بسيار است ولى اگر بتوانى به آن كه دوستش دارى بدى نكنى ، آن را بكن ، آن مرد گفت : آيا تاكنون كسى را ديدهاى كه به آن كه دوستش دارد بدى كند ؟ گفت : آرى تو خود را از همه كس بيشتر دوست دارى ، و چون نافرمانى خدا كنى بداى بدى كردهاى .
21 -
سماعه گويد از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : بر طاعت خدا صبر كنيد و از نافرمانى خدا شكيبائى ورزيد ( و خود را بصير وادار كنيد ) زيرا جز اين نيست كه دنيا ساعتى است ، چون آنچه گذشته است اكنون نه از شادى آن چيزى دست تو است و نه از اندوهش ، و آنچه نيامده است كه ندانى چگونه است ، پس اكنون بر آن ساعتى كه در آن هستى صبر كن ( كه اگر صبر كردى ) به زودى مورد رشك ديگران واقع شوى .
شرح
- مجلسى ( ره ) در جملهء پايان حديث گويد : يعنى پس از مرگ در حال نيكى قرار گيرى كه مردمان بر تو غبطه برند و آرزوى آن حال تو را كنند و تلخى صبر هم از كامت بيرون رفته و پايان يافته .
22 -
و نيز حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اى موسى بهترين دو روز ( زندگانى دنيا و آخرتت ) همان روزى است كه در پيش دارى ( كه روز آخرت باشد ) پس ببين كه آن روز چه روزى است و جوابى براى آن آماده و مهيا كن ، زيرا تو بازداشت شوى ، و پرسش شوى ، و تو پند خود را از دنيا بگير ، زيرا روزگار هم دراز است و هم كوتاه ، پس چنان كار كن كه گويا ثواب كردارت را به چشم خود