16 -
حكم بن سالم گويد : دستهاى از مردم وارد شدند ( بر حضرت باقر و يا حضرت صادق عليهما السلام - چنانچه مجلسى ( ره ) گويد ) پس آن حضرت آنها را موعظه كرد ، سپس فرمود : هيچ كدام از شما نيست جز اينكه بهشت را با آنچه در آنست به چشم خود ديده ، و دوزخ و آنچه در آنست ديده است اگر قرآن را راست و درست دانيد ( و آن را باور داريد ) .
شرح
- يعنى اگر انسان ايمان به قرآن و آنچه در آنست داشته باشد و يقين داند كه هر چه خداوند در قرآن فرموده از حالات قيامت و نعمتهاى بهشتى و عذابهاى دوزخ بدون كم و زياد بيايد و بدان برسد پس چنين كسى مانند آن كس است كه به چشم خود تمامى آن نعمتها و عذابها و خود بهشت و دوزخ را ديده باشد .
17 -
سماعه گويد : از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام شنيدم كه ميفرمود : كار خير زياد هم كه باشد شما آن را زياد نشماريد ، و گناه كم هم اگر هست شما آن را كم نشماريد زيرا گناه كم است كه فراهم شود تا بسيار گردد ، و از خدا در نهانى بترسيد تا خودتان انصاف و عدالت كرده باشيد ، و بسوى اطاعت خداوند شتاب كنيد ، و راست بگوئيد و امانت را به صاحبش بدهيد زيرا كه آن بسود شما است ، و در آنچه بر شما حلال نيست وارد نشويد زيرا كه آن بزيان شما است .
شرح
- مجلسى ( ره ) در جملهء
« حتى تعطوا من انفسكم النصف . . . »
گويد : يعنى انصاف باينكه از خدا مىترسيد ، يا خودتان قاضى و حاكم خود باشيد و محتاج به حاكم ديگرى كه ميان شما حكم كند نباشد .
18 -
محمد بن مسلم گويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه ميفرمود : چه بسيار خوب است حسنات ( كارهاى نيك و شايسته ) بدنبال سيئات ( كارهاى بد و گناهان ) و چه بسيار بد است سيئات در دنبال حسنات .