آيد كوچك نيست ( يا كوچك شمرده نشود ) و آنچه در روز قيامت زيان رساند كوچك نباشد ، پس در آنچه خداى عز و جل بشما آگاهى داده مانند كسى باشيد كه به چشم خود ديده باشد .
15 -
حفص بن غياث گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود : اگر بتوانى كه شناخته نشوى ( و گمنام باشى ) همان كار را بكن ، چه باكى بر تو باشد كه مردم تو را نستايند ؟ و چه باكى است تو را كه نزد مردم نكوهيده باشى در صورتى كه نزد خدا پسنديده باشى ؟ سپس فرمود : پدرم على بن ابى طالب عليه السّلام فرموده خيرى در زندگى نيست جز براى دو نفر : ( يكى ) مردى كه هر روز كار خيرى ( بر كارهاى خير گذشته ) بيفزايد ، و ( ديگر ) مردى كه مرگش را با توبه تدارك ببيند و كجا توبه تواند ؟ به خدا سوگند اگر سجده كند تا گردنش بريده شود بجز با ولايت ( و دوستى ) ما أهل بيت ، خداى تعالى توبهاش را نپذيرد .
آگاه باشيد آيا كيست كه حق ما را بشناسد و اميد ثواب بوسيلهء ما داشته باشد ؟ و بخوراك نيم مد ( كه تقريبا پنج سير است ) در هر روز راضى باشد ، و بدان چه از جامه كه عورتش را بپوشاند و سرش را در خود مستور سازد ( خشنود باشد ) با اينكه در همين اندازه هم ترسان و هراسان باشند ، و دوست دارند بهرهشان از دنيا همان باشد و به همينسان خداى عز و جل آنها را توصيف كرده و فرموده است : « و آنان كه در راه خدا بدهند آنچه به آنها داده شده و دلشان ترسان است كه بسوى پروردگارشان بازگشت كنند » ( سورهء مؤمنون آيهء 60 ) سپس فرمود : چه چيز به آنها داده شده ؟ به خدا سوگند بدانها - با اطاعت خدا - محبت و ولايت ( ما خاندان ) داده شد و با اين حال باز هم ترسانند ، ترسشان شك و ترديد نيست ، بلكه مىترسند مبادا در دوستى و فرمانبردارى از ما مقصر باشند ؟ .