شرح
- جزرى در نهاية پس از نقل حديثى نظير حديث گذشته گويد : « فرح » در اينجا و در امثال آن كنايه از خوشنودى و سرعت پذيرش و پاداش نيكو داشتن است زيرا اطلاق ظاهر « فرح » بر خداى تعالى جايز نيست .
9 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند دوست دارد بندهاى كه در فتنهء ( گناه ) افتد و بسيار توبه كند ، و هر كه اين گونه نباشد ( البته ) بهتر است ( يعنى آن كس كه خود را آلوده بگناه نكرده بهتر است از آنكه گناه كند و پس از آن توبه نمايد ) .
10 -
جابر گويد : شنيدم حضرت باقر عليه السّلام مى فرمود : توبهكنندهء از گناه همانند كسى است كه گناه ندارد ، و آنكه در گناه بماند با اينكه آمرزش خواهد چون مسخرهچى است .
شرح
- يعنى كسى كه استغفار كند و آمرزش خواهد ولى با اين حال از گناه نيز دست نكشد مانند مسخرهچى است كه خود را يا احكام دين را يا پروردگار را مسخره كند ، مجلسى ( ره ) گويد : زيرا او اظهار پشيمانى كند ولى در حقيقت پشيمان نيست زيرا پشيمانى حقيقى دنبالش دست كشيدن از گناه است ، و اگر در حقيقت مسخره كند بخداى بزرگ كافر شود .
11
- حضرت باقر عليه السّلام فرمود : خداى عز و جل بداود عليه السّلام وحى فرمود : كه نزد بندهام دانيال برو و بگو : همانا تو مرا نافرمانى كردى و من آمرزيدمت ، و نافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، و نافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، و اگر دربار چهارم نافرمانى مرا كنى تو را نيامرزم ؟ پس داود عليه السّلام نزدش آمد و فرمود : اى دانيال من فرستادهء خدايم بسوى تو ، و او به تو فرمايد : تو مرا نافرمانى كردى پس من آمرزيدم ، و نافرمانى مرا كردى و من تو را آمرزيدم ، و نافرمانى مرا كردى و تو را آمرزيدم ،