آنان كه ايمان آورديد توبه كنيد بسوى خدا توبه نصوح » ( سورهء تحريم آيه 8 ) فرمود : يعنى بنده از گناه توبه كند و ديگر به آن باز نگردد .
محمد بن فضيل گويد : من از تفسير اين آيه از حضرت ابو الحسن ( موسى بن جعفر عليهما السّلام ) پرسيدم ؟ فرمود : از گناه توبه كند و ديگر به آن بازنگردد ، و دوست ترين بندگان نزد خداى تعالى آن كسانى هستند كه در فتنهء ( گناه ) واقع شوند و بسيار توبه كنند .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : گويا مقصود اينست كه خداى تعالى دستور بتوبهء نصوح داده ولى اگر دو بار گناهى كرد و توبه كرد خداوند او را نيز دوست دارد ( و از آنان كه توبه نكنند دوستتر دارد ) پس محبوبتر بودن اضافى است - تا آنكه گويد : - و محتمل است كه مقصود زيادى توبه باشد باينكه توبه كند پس گناه كند و سپس توبه كند و همين طور ( كه هر گناهى از او سر زد بىدرنگ توبه كند ) و او محبوبتر است از آنكه از همهء گناهان يك توبه كند و يا گناهانى كند سپس يك توبه كند و دوباره گناهانى كند و يك توبه كند .
4 -
ابو بصير گويد ( راجع به همين آيه ) به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم ( كه معناى آن چيست ؟ ) فرمود :
آن گناهى است كه هرگز در آن بازنگردد ، عرضكردم : كداميك از ما هست كه باز نگردد ؟ فرمود :
اى ابا محمد همانا خداوند از ( ميان ) بندگانش دوست دارد آن كس را كه در فتنهء ( گناه ) واقع شود و بسيار توبه كند .
5 -
ابن ابى عمير از برخى از اصحاب در حديثى مرفوع ( كه سندش بمعصوم عليه السّلام رسد ) حديث كرده كه فرمود : خداى عز و جل به توبهكنندگان سه خصلت داده است كه اگر يكى از آنها را بتمامى اهل آسمانها و زمين بدهد بسبب آن همگى نجات يابند .
( يكى اين بشارت و نويدى است كه به آنان داده در ) گفتارش : « همانا خداوند دوست دارد .