و پوشيده نماند كه ناسازگارى تا آنجا نكوهيده و مذموم است كه نرمش و ملايمت ممكن باشد و كار بمسامحه در دين نكشد و گر نه ناپسند و مذموم نخواهد بود چنانچه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : مدارا كن تا آنجا كه نرمش سزد ، و بتندى رفتار كن آنجا كه ملايمت سود ندهد .
2 -
و نيز حضرت باقر عليه السّلام فرمود : كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : اگر ناسازگارى ديده شود ، چيزى در ميان مخلوقات خدا زشتتر از آن نباشد .
باب بدخوئى
1 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بدخوئى كردار را تباه سازد چنانچه سر كه عسل را تباه كند .
2 -
و نيز آن حضرت فرمود : كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى عز و جل از صاحب خوى بد توبه نخواسته ، عرض شد : اى رسول خدا اين چگونه باشد ؟ فرمود : به جهت اينكه هر گاه از گناهى توبه كند در گناه بزرگترى افتد .
شرح
- مجلسى عليه الرحمة در شرح حديث گويد : كه خوى بد صاحب خود را از توبه جلوگيرى كند و اگر توبه نيز كند از باقى ماندن بر آن ممانعت كند تا بدان جا كه اگر از گناهى توبه كند در گناه بزرگترى افتد ، زيرا اين خوى اگر معالجه نشود روز بروز بزرگتر و شديدتر گردد ، پس گناه بعدى بزرگتر از اولى است ، و خلاصى از آن فقط بمعالجه علمى و عملى آن حاصل گردد .
3 -
و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرمود : بدخوئى هر آينه ايمان را تباه سازد چنان كه سركه عسل را تباه كند .