84 - 85 ) پس خداوند اينها را بسبب ترك آنچه به او فرمان داده كافر دانسته ، و نسبت ايمان به آنها داده ولى از آنها نپذيرفته و آن ايمان نزد خداوند براى ايشان سودى ندهد ، پس فرموده : « پس چيست كيفر آنكه از شما اين كار را بكند جز خوارى در زندگانى دنيا و روز رستاخيز برگردانده شود بسوى سخت ترين عذاب و خدا غافل نيست از آنچه شما ميكنيد » .
وجه پنجم - از وجوه كفر
: كفر ( به معناى ) بيزارى است ، و اينست گفتار خداى عز و جل كه ( در سورهء ممتحنه آيه 4 ) از حضرت ابراهيم عليه السّلام حكايت كند ( بقوم خود فرمود ) : « ما كفر ورزيديم بشما و پديدار شد ميان ما و شما دشمنى و كينه براى هميشه تا آنگاه كه شما ايمان بخداى يگانه آوريد » يعنى ما از شما بيزاريم ، و خداوند در آنجا كه ( داستان ) شيطان و بيزارى جستن او را از دوستانش از آدميزاده در قيامت ياد مىكند فرمايد : « من همانا كفر ورزيدم بدان چه مرا شريك گردانيديد از پيش » ( سورهء ابراهيم آيهء 22 ) و فرمايد : « جز اين نيست كه شما برگرفتيد بتانى را بجز خدا بدوستى ميان خويش در زندگانى دنيا پس روز قيامت كفر ورزد برخى از شما ببرخى و لعن كند برخى از شما برخى را » ( سورهء عنكبوت آيهء 25 ) يعنى بيزارى جويد برخى از شما از برخى .
باب ستونهاى كفر و شعبههاى آن
1 -
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : كفر بر چهار پايه استوار شده : فسق ، غلو ، شك ، شبهه .
و فسق ( نيز ) بر چهار شعبه است : جفا ، كورى ، غفلت ، سركشى .