مرد : برخاست و بيرون رفت ، حضرت به من فرمود اى فضيل اين كه بود نزد تو ؟ گفتم كه بود ؟ فرمود :
حرورى بود ( و مذهب حروريه را داشت ) عرضكردم : او كافر است ؛ فرمود : آرى به خدا سوگند مشرك است .
15 -
محمد بن مسلم گويد : شنيدم از امام محمد باقر عليه السّلام ميفرمود : هر چه را اقرار و تسليم بياورد ايمان است و هر چه را انكار و جحود بياورد آن كفر است .
16 -
ابو حمزه گويد : شنيدم از امام باقر عليه السّلام كه مىفرمود : همانا على عليه السلام درى است كه خداوند ( براى مردمان ) گشود ، هر كه داخل آن گردد مؤمن است ، و هر كه از آن بيرون رود كافر است .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : مقصود از داخل آن كس باشد كه معرفت در باره حقش دارد و مقصود از خارج آن كس است كه منكرش باشد چه مطلقا و چه آنكه در مرتبه خودش منكر او گردد .
17 -
رسول خدا ( ص ) فرمود : طاعت على عليه السّلام ذلت و خوارى است ، و معصيت و نافرمانى او سبب كفر بخداست ، عرض شد : اى رسول خدا چگونه طاعت على ذلت و نافرمانيش كفر به خدا است ؟ فرمود :
هر آينه على عليه السلام شما را به حق واميدارد ، پس اگر او را فرمان بريد در دنيا ) و در نظر مردمان خوار باشيد ، و اگر نافرمانيش كنيد بخداى عز و جل كافر شويد .
توضيح
- مجلسى ( ره گويد ) ظاهر اينست كه مقصود ذلت و خوار يدر دنيا و نزد مردم است ، زيرا اطاعتش موجب ترك دنيا و زيور آنست ، و بتقسيم مساوى بين شريف و وضيع راضى باشد ، و به حكم حلال قناعت كند ، و تواضع نموده تكبر نورزد و تمامى اينها از چيزهائى است كه موجب ذلت نزد مردم دنيا مىشود .