باب خشم و غضب
1 -
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : غضب ايمان را فاسد كند چنان كه سركه عسل را .
2 -
ميسر گويد : خدمت امام باقر عليه السّلام از غضب سخن بميان آمد . حضرت فرمود : همانا مرد غضب مىكند و تا داخل دوزخ نشود ، هرگز راضى نگردد ( تا مرتكب گناهى نشود خشمش تسكين نيابد ) پس هر كس بر مردمى خشمگين شد ، و ايستاده بود ، بايد فورى بنشيند ، تا پليدى شيطان از او دور شود ، و هر كس بر خويشاوندش غضب كند بايد نزديك او رود و تنش را مس كند ( مثلا دست به دست او سايد ) زيرا خويشاوند هر گاه مس شود آرامش يابد .
شرح
- علماء اخلاق براى چاره و علاج غضب دو راه علمى و عملى ذكر كردهاند . راه علميش آنست كه بنده خدا تفكر كند در آيات و اخبارى كه در مذمت غضب و خشم و ستايش عفو و حلم و كظم غيظ وارد شده است و راه عمليش آنست كه : چون خشمگين شود ، اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم بگويد و با آب سرد وضو بگيرد يا غسل كند و اگر ايستاده است بنشيند و اگر نشسته دراز كشد و اگر بر فاميل و خويشاوندش غضب كرده نزديك او رود و دست به بدن او گذارد .
3 -
امام صادق عليه السّلام فرمود : غضب كليد هر شرى است .
4 -
امام صادق عليه السّلام فرمود : شنيدم پدرم ميفرمود : مردى بيابانى خدمت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمد و عرضكرد : من صحرا نشينم ( و چون نميتوانم هميشه از خدمت شما استفاده كنم ) كلمات جامعى به من