كه چون بمردمى برخورند كه از محمد و آل محمد ياد كنند ، گويند : بايستيد كه بحاجت خود رسيديد ، سپس مىنشينند و با آنها دانش آموزند ، و چون برخيزند از بيمارانشان عبادت كنند و بر سر مردههايشان حاضر شوند و از غائبشان خبرگيرى كنند . اينست مجلسى كه هر كه در آن نشيند شقى نگردد .
4 -
امام صادق عليه السلام فرمود : برخى از فرشتگان آسمان به يك و دو و سه تن ( از ساكنان زمين ) كه فضل آل محمد را ذكر مىكنند سركشى ميكنند و مىگويند : نمىبينيد اينها را كه با وجود كمى خود و بسيارى دشمنشان فضل آل محمد صلى اللَّه عليه و آله را ميستايند ، سپس دسته ديگر از فرشتگان گويند : اين فضل خداست كه بهر كه خواهد مىدهد و خدا صاحب فضل بزرگست .
5 -
ميسر گويد : امام باقر عليه السلام به من فرمود : آيا شما خلوت ميكنيد و گفتگو مىنمائيد و هر چه خواهيد مى گوئيد ؟ عرضكردم : آرى به خدا كه ما خلوت مىكنيم ( در مجلس خالى از مخالف و بيگانه انجمن مىكنيم ) و گفتگو نموده هر چه خواهيم ( از مختصات شيعه ) مىگوئيم ، فرمود : همانا به خدا من دوست دارم كه در بعضى از آن مجالس با شما باشم ، همانا به خدا كه من بوى شما و نسيم شما ( عقايد و اقوال شما ) را دوست دارم ، و شمائيد كه دين خدا و دين ملائكه او را داريد ، پس ( مرا بشفاعت و كفالت خود با ) پرهيز از حرام و كوشش در طاعات كمك كنيد .
6 -
امام صادق عليه السلام فرمود : هر گاه سه تن يا بيشتر از مؤمنين انجمن كنند ، به همان شماره از