صلّى اللَّه عليه و آله از شعب ابى طالب بيرون آمد وفات كرد ، و ابو طالب يك سال بعد از خديجه وفات كرد ، چون پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله آن دو نفر را از دست داد ، ماندن در مكه برايش ناگوار آمد و او را اندوه سختى گرفت و بجبرئيل عليه السلام شكايت كرد ، خداى تعالى به او وحى كرد كه از شهرى كه مردمش ستمگرند بيرون رو ، زيرا تو در مكه بعد از ابو طالب ياورى ندارى : و آن حضرت را امر بهجرت فرمود .
1 -
حسين بن عبد اللَّه گويد : به امام صادق عليه السلام عرضكردم : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سرور فرزندان آدم بود ؟ فرمود به خدا او سرور مخلوق خدا بود ، و خدا هيچ مخلوقى را بهتر از محمد صلّى اللَّه - عليه و آله نيافريده .
2 -
امام صادق عليه السلام از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله ياد كرد و فرمود : خدا هيچ نفس كشى را بهتر از محمد صلّى اللَّه عليه و آله نيافريده .
3 -
امام صادق عليه السلام فرمود : خداى تبارك و تعالى فرمايد : اى محمد ! من ترا و على را به صورت نورى يعنى روحى بدون پيكر آفريدم ، پيش از آنكه آسمان و زمين و عرش و دريايم را بيافرينم ، پس تو همواره يكتائى و تمجيد مرا ميگفتى ، سپس دو روح شما را گرد آوردم و يكى ساختم ، و آن يكروح مرا تمجيد و تقديس و تهليل « 1 » ميگفت ، آنگاه آن را به دو قسمت كردم و باز هر يك از آن دو قسمت را به دو قسمت نمودم تا چهار
هامش
( 1 ) تهليل يعنى گفتنلا إِلهَ إِلَّا اللَّهُو خدا را بيگانگى ستودن .