شود ( و شما هم عذاب را مشاهده كنيد ) .
4 -
سدير صيرفى گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام مىفرمود : بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله خبر وفاتش داده شد ، در صورتى كه تن درست بود و دردى نداشت - اين خبر را جبرئيل آورد - حضرت براى نماز همگانى جار زد و مهاجر و انصار را دستور داد تا سلاح برگيرند ، مردم جمع شدند و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بر منبر برآمد و خبر وفات خود را به آنها داد و سپس فرمود :
« خدا را بوالى بعد از خود به ياد مىآورم ، از اينكه مبادا بر جماعت مسلمين رحم نكند ، بايد بزرگشان را احترام كند و بضعيفشان رحم كند و عالمشان را بزرگ شمرد و به آنها زيان نرساند تا خوارشان كند و نيازمندشان نسازد تا از دينشان بدر برد و در خانه خود را به روى آنها نبندد ( و از حال آنها بىخبر نماند ) تا تواناى آنها ناتوانشان را بخورد و در لشكر كشى آنها سختى روا ندارد [ همه را در مرزها نگه ندارد ] تا نسل امتم را قطع كند ، سپس فرمود : شاهد باشيد كه من ابلاغ كردم و خير خواهى نمودم » .
امام صادق عليه السلام فرمود : اين آخرين سخنى بود كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بالاى منبرش فرمود .
توضيح
- علامه مجلسى ( ره ) فرمايد : چنانچه از اخبار ديگر استفاده مىشود اين خطبه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله مفصل و طولانى بوده و آن حضرت فضائل اهل بيتش را در آنجا ياد آور شده است و امام را تعيين فرموده است و چون منافقين پيمان بسته بودند كه جانشينى آن حضرت را از خاندانش بگردانند و زمينه فتنه و شورش آماده بود ، پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله دستور داد مهاجر و انصار سلاح پوشند و به حال آماده باش در آيند .
5 -
حبيب بن ابى ثابت گويد : از همدان و حلوان ( شهريست نزديك بغداد ) براى امير المؤمنين عليه السلام