نورى طلائى ساطع است و پيغمبران هم در زمان تولد چنينند ( نسبت به تمام حالات ) و همانا اوصياء آويزه ( اشرف اولاد ) پيغمبرانند .
6 -
جميل بن دراج گويد : جماعتى از اصحاب ما نقل كردند كه آن حضرت فرمود : در باره امام سخن نگوئيد ، زيرا امام در شكم مادر ميشنود ، و چون مادرش او را بزايد فرشتهئى ميان دو چشمش نويسد « كلمه پروردگارت براستى و عدالت پايان يافت ، كلمات او را دگرگونكنندهئى نيست و او شنوا و داناست » و چون بامر امامت قيام كند ، در هر شهرى براى او عمودى از نور برافراشته گردد كه بوسيله آن اعمال مردم را ببيند .
7 -
محمد بن عيسى بن عبيد گويد : من و ابن فضال نشسته بوديم كه يونس وارد شد و گفت : من خدمت امام رضا عليه السلام رسيدم و عرضكردم : قربانت . مردم در باره عمود ( از نور كه براى امام برافراشته شود ) سخن بسيار گويند ، به من فرمود : اى يونس ! تو چه عقيده دارى ؟ خيال ميكنى عمودى از آهن است كه براى امام افراشته مىشود ؟ عرضكردم : نميدانم ، فرمود : او فرشتهايست گماشته در هر شهر كه خدا بوسيله او اعمال مردم آن شهر را به امام رساند ، ابن فضال برخاست و سر او را بوسيد و گفت : خدايت رحمت كند اى ابا محمد ! كه همواره براى ما حديث درستى كه خدا بدان مشكل ما را ميگشايد مىآورى .
8 -
امام باقر عليه السلام فرمود : امام را ده علامت است : 1 - پاكيزه و ختنه شده متولد شود .
2 - چون به دنيا آيد كف دست به زمين نهاده ، بشهادتين آواز بردارد . 3 - محتلم نشود [ پليدى جنابت به او