شب و روز استدلال كردند كه او و اينها خالق سرپرستى دارند ناآغاز و بىانتها و با عقل تشخيص زشت و زيبا دادند و دانستند در نادانى تاريكى و در علم نور است اينست آنچه عقل به آنها رهنما گشته . عرض شد : آيا بندگان مىتوانند بعقل تنها اكتفا كنند ( و در پى تحصيل علم و ادب برنيايند ) فرمود : عاقل برهبرى همان عقلى كه خداوند نگهدار او و زينت و سبب هدايتش قرار داده ميداند كه خدا حق است و پروردگار اوست و ميداند كه خالقش را پسند و ناپسنديست و اطاعت و معصيتى ، و عقلش را به تنهائى راهنماى به اينها نمىبيند و ميفهمد كه رسيدن به اين مطالب جز با طلب علم ممكن نيست و اگر بوسيله علمش به اينها نرسد عقلش او را سودى نداده پس واجب است بر عالم طلب علم و ادب نمايد كه بىآن استوار نماند .
ب - صفوان گويد شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود : مكنتى پرنعمتتر از عقل نيست و تنگدستى پستتر از حماقت نى . و در هر كار پشتيبانى فزونتر از مشورت نيست .
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 34
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٤