سپس بنىعباس را مخاطب قرار داده ، به مقايسه آنها با اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) مبادرت كرده و گفته است :
أفى الحق ان يمسوا خماصا وانتم * يكاد اخوكم بطنه يتنعج
وتمشون مختالين فى حجراتكم * ثقال الخطا اكفالكم تترجرج
وليدهم بادى الطوى و وليدكم * من الريف ريان العظام خدلج
تذودونهم عن حوضهم بسلاحهم * ويشرع فيه ارتبيل وابلج
و قد الجمتهم خيفهء القتل منكم * و فى القوم حاج فى الحيازيم حوج
و لم تقنعوا حتّى استثارت قبورهم * كلابكم منها بهيم وديزج
آيا جز اين است كه اهل بيت ( عليهم السلام ) زاهدانه زندگى مىكنند ، در حالى كه هريك از شما با شكمبارگى ، پروار مىشويد ! و با تكبّر و تبختر و گامهاى شمرده ، شمرده رهسپار خانههايتان مىگرديد ! نوباوه ايشان از گرسنگى [ زاهدانه ] جان مىسپارد و فرزند شما از رفاه و برخوردارى ، فربه و داراى استخوانهاى ستبر است . آنان را با سلاح خودشان ، از حق مسلمشان محروم نموديد ، در حالى كه حق ايشان را به دشمنانشان ، واگذاشتيد . بيم كشتار ناجوانمردانهء شما ، مُهرى است بر دهان ايشان ، حال آنكه بسيارى از آنان ، خار در چشم و استخوان در گلويند . به اينها بسنده نكرديد تا تربت ايشان را سگهاى شما ، همچون « بهيم » و « ديزج » « 1 » كاويدند .
اين حال و هوا ، گوياى آن است كه در اين مرحله متوكّل سركش و طغيانگر از يك طرف ، تحت تأثير افكار عمومى و از سوى ديگر ، رويارويى سپاهيانش با مقاومت شديد ساكنان كربلا و روستاهاى اطراف - چنانكه بسيارى از راويان و
هامش
( 1 ) . ديزج ، كلمهاى فارسى و به معنى الاغ سياه بينى و لقب ابراهيم ديزج است ؛ همان كسى كه به دستور متوكلّ قبر امام حسين 7 را ويران كرد . او يهودى الاصل است .