از سخنان امام جعفر صادق عليه السّلام
« 1 »
( 66 ) 1 - كلام ما را اعراب دهيد كه ما قومى فصيح هستيم . « 2 »
( 67 ) 2 - آن كه دور انديشى ، نگهبانش و راستى ، زيورش باشد ، شادمانىاش بزرگ و مروتش كامل شود و آن كه هوس ، مالكش و ناتوانى ، راحتىاش باشد ، از سلامت دورش مىدارند و به هلاكتش مىسپارند .
( 68 ) 3 - نادان سخى از عابد بخيل برتر است .
( 69 ) 4 - فروتنى آن است كه به نشستن در پايينتر از شأنت رضايت دهى و به هر كه مىبينى سلام كنى و مجادله را واگذارى هر چند حق با تو باشد و اساس نيكى ، فروتنى است .
هامش
« 1 » . امام جعفر صادق عليه السّلام ، در هفده ربيع الأوّل سال 83 هجرى در مدينه به دنيا آمد و در 25 شوّال سال 148 هجرى در همان جا رحلت كرد و در بقيع به خاك سپرده شد . پدر بزرگوارشان ، « امام باقر عليه السّلام » ، و مادرشان « امّ فروه » و كنيهء حضرت « ابو عبد اللَّه » است .
حضرت فرزندان متعددى داشتهاند ولى فرزند اول حضرت ، اسماعيل در زمان حيات پدر و فرزند ديگرشان ، عبد اللَّه به فاصلهء كوتاهى پس از پدر از دنيا رفتند . آغاز امامت 34 سالهء حضرت مصادف با ضعف امويان و نوپايى حكومت عباسيان بود و از اين رو امام توانست مجالس علنى و حلقههاى درسى در بسيارى از رشتهها تشكيل دهد و با تربيت هزاران عالم ، نهضت علمى پدرش را استمرار بخشد و آيين جدّش را پايدار سازد . سخنان و نوشتههاى حضرت ، مدار اصلى فقه و معارف شيعه است و همهء كتابهاى حديثى به نقل آن پرداختهاند .
« 2 » . علَّامه مجلسى رحمه اللَّه در بيان اين روايت احتمال مىدهد كه « اعربوا » به معناى اظهار و بيان كردن روايات اهل بيت عليهم السّلام هم باشد .