نيايد ( در دنيا و آخرت ) و اگر بندهاى از يك امتى از خوف خدا بگريد هر آينه خداوند بسبب گريهء او آن امت را نجات دهد ( از گرفتاريهاى دنيوى و عذاب اخروى ) .
و فرمود : هر كس براى گناهان خود بگريد آمرزيده شود ، و هر كه از ترس جهنم بگريد خداى مهربان او را پناه خواهد داد ، و هر كه از شوق بهشت گريه كند خداوند او را ساكن در آن گرداند و امانش دهد از فزع بزرگ قيامت ، و هر كه بگريد از خوف خدا محشور فرمايد خداوند او را با پيغمبران و صديقان و شهيدان و صالحان ، و چه بسيار نيكو رفيقانى هستند ايشان .
و فرمود : گريه از خوف خدا كليد رحمت و علامت قبولى اعمال و سبب اجابت دعا است .
و فرمود : هر گاه بندهئى از خوف خدا گريست فرو ميريزد از او گناهان همانند فرو ريختن برگ درختان ( در فصل خزان ) تا گاهى كك ديگر هيچ گناهى نداشته باشد مانند روزى كه از مادر متولد شده .
باب بيست و چهارم در جهاد في سبيل اللَّه
در فضيلت و نتيجه آن خداى سبحان ميفرمايد :
وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا
« 1 » آن كسانى كه مجاهده ( با كفار و نفس أماره ) كنند و بسوى ما آيند محققا آنها را به راه معرفت و لطف خويش هدايت ميكنيم .
و فرمود :
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ
هامش
( 1 ) . 69 - العنكبوت