شنيدن آيات قرآن ترك گريه ( يا تباكى ) نمايند ، چنان كه ميفرمايد :
فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ
« 1 » آيا از اين قرآن مردم تعجب ميكنند و باستهزاء و سخريه بر آن ميخندند و بروزگار سخت خود نميگريند ، و مدح فرموده آن كسانى را كه گريه ( يا تباكى ) ميكنند هنگام شنيدن آن ، چنان كه ميفرمايد
وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ
« 2 » جمعى از مردم چون آياتى را كه برسول فرستاده شده استماع كنند اشك از ديدگان آنها جارى مىشود زيرا حقانيت آن را شناخته و گويند پروردگارا ما ايمان آورديم به قرآن پس ما را جزو شاهدين بر آن بنويس .
و فرمود آن حضرت : براى هر چيزى كيل و وزنى است مگر گريه كه خاموش مىكند آتش جهنم را .
روايت شده يكى از پيغمبران مشاهده كرد در راهى سنگ كوچكى را كه از آن آب بسيارى بيرون مىآمد تعجب كرد و از خداوند درخواست نمود كه او را بسخن آورد ، سپس سؤال كرد اى سنگ با اين كوچكيت چگونه اين همه آب از تو خارج مىشود ؟ جواب داد اين از اثر گريه خوف است زيرا شنيدم خداوند فرموده : نارا وقودها الناس و الحجارة « 3 » آتش جهنم آتشى است كه مردم كافر و سنگهائى آتش افروز او است ، پس ترسيدم كه از آن سنگها باشم ، آن پيغمبر از پروردگار طلب نمود كه آن سنگ از آن سنگها نباشد و خداوند هم اجابت فرمود ،
هامش
( 1 ) . 58 - النجم
( 2 ) . 86 - المائده
( 3 ) . 5 - التحريم