و در مردم آزاد نباشد ، و آنها عبارتست از :
1 - راستگوئى در گفتار .
2 - أداى امانت ( مردمان كه اگر كسى چيزى را بامانت به او سپرد قصور و خيانت در أداى آن ننمايد ) .
3 - صلهء رحم ( بخويشاوندان و رعايت احوال ايشان ) نمودن .
4 - مهماننوازى ( و اكرام و احترام آنان ) كردن .
5 - عطا ( و بخشش به فقرا و بينوايان و ) بسائلان نمودن .
6 - پاداش احسان و نيكى ( ديگران ) را دادن ( يا : جبران نمودن عمل ضايع شده را بنيكى و احسان ) .
7 - وفا بحقوق و حرمت همسايگان داشتن .
8 - پناه دادن و نگاهدارى دوستان نمودن .
9 - بسيار ياد خدا بودن .
10 - و راستى از خدا ترسيدن ، و سرآمد همهء اينها شرم و حيا ( از خدا ) داشتن است .
و فرمود : حضرت صادق عليه السّلام هر كه زبانش راستگو باشد پاكيزه مىشود عملش ، و هر كه نيكو باشد نيّتش زياد ميگردد روزيش ، و هر كه نيكو باشد رفتارش با اهل بيتش طولانى مىشود عمرش .
و فرمود : نظر مكنيد به ركوع و سجود طولانى كه مرد مىكند زيرا آن چيزيست كه عادت كرده كه اگر آن را ترك نمايد باعث وحشت و اضطراب او ميگردد و ليكن نظر كنيد براستگوئى و اداى امانت وصله رحم بجا آوردن و نيكوئى با برادران ( دينى ) كردن او .
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١٣٠