باب پنجم ياد عذاب و آخرت
وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً
« 1 » ما بذكر آيات قرآن آنها را ميترسانيم و ليكن بر آنها جز طغيان بزرگ و انكار شديد چيزى نيفزايد . و فرموده است :
بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَ السَّاعَةُ أَدْهى وَ أَمَرُّ
« 2 » بلكه قيامت وعدهگاه آنها است و آن روز سخت و تلختر است از عذاب دنيا .
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ
« 3 » آيا ايمن شديد از آن خدائى كه در آسمانست اينكه شما را به زمين فرو برد در حالى كه زمين مانند دريا بموج و اضطراب در آيد ، آيا از آنكه در آسمان مقتدر و حكم فرماست ايمن گرديديد كه تند بادى بفرستد و بر سر شما سنگ ببارد تا بدانيد چگونه است عذاب او .
وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً
« 4 » و ما آيات را جز براى آنكه مردم بترسند و هدايت شوند نميفرستيم .
أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ
« 5 » آيا أهل شهر و دهكدهها ايمنند كه شبانگاه كه در خوابند عذاب ما آنان را فرا رسد ، آيا
هامش
( 1 ) . 60 - الاسرا
( 2 ) . 46 - القمر
( 3 ) . 16 - الملك
( 4 ) . 59 - الاسرا
( 5 ) . 96 - الاعراف