اوباش ، و نزديكست دعا كنيد و مستجاب نشود و آشكار گردد بر شما تسلط كفار و فريادرسى نداشته باشيد ، پس مهيا كنيد جواب را زيرا در قيامت از شما سؤال ميكنند ، قسم به خدا اگر ظاهر ميشد عيب و معصيت بعضى بر بعضى دفن نميكرديد يك ديگر را ، پس از خدا بترسيد و پيش فرستيد بعضى از اموال خود را ( به صدقه دادن ) ، همانا كسانى كه قبل از شما بودند به قدر ما يحتاج از دنيا گرفتند و زيادهء آن را ايثار نمودند ببرادران مساكين خود و بخشيدند بايتام و بينوايان ، پس آگاه باشيد و هشيار و بيدار شويد از خواب غفلت زيرا مرگ رسوا نموده دنيا را و باقى نگذارده براى صاحبان عقل فرح و سرور را ، بدانيد هر كه شناخت پروردگار را با كمال دوستى اطاعت او را مينمايد و كسى كه شيطان را دشمن خود دانست مخالفت مىكند امر او را و كسى كه شناخت دنيا را و مكر و تزوير باهلش را ( از او رو ميگرداند و ) زاهد مىشود ، و همانا مؤمن بلهو و لعب مشغول نميگردد و بغفلت زندگى نميكند ، جز اين نيست كه كوشش او فكر و عبرت از گذشتگانست و در همه احوال به ياد خداوند است به جهت آنكه ميداند در هر صبح و شام بين سه خطر است ، يا بليهء نازله ، يا نعمت زائله ، يا آرزوى گذشته ، و هر آينه مكدر نموده ياد مرگ عيش هر عاقلى را ، پس شگفتآور است حالت مردمى كه نداى الرحيل به آنها مىشود باز غفلت دارند از تهيهء زاد و توشه ، با اينكه ميدانند از براى هر سفرى ناچار توشهئى لازم است .
و روايت شده است در آيه كريمه :
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
« 1 » در بارهء حضرت يحيى عليه السّلام كه طفلى بود هفت ساله اطفال ديگر به او گفتند
هامش
( 1 ) . 14 - مريم