منزلگاه او است ، و لكن دنيا بهشت است براى كافر ( چون در آخرت معذبست ) و قبر محل عذاب و جهنم جايگاه او است .
و فرمود زاهد در دنيا قلب و بدنش راحت است از فكر و پيش آمدهاى ناگوار . ( زيرا چيزى ندارد كه در بارهاش فكر كند و يا با حوادث روبرو شود ) .
و فرمود مؤمن زاد و توشه بر ميدارد از دنيا براى آخرتش و كافر فقط متمتع مىشود از آن ( كه نميتواند از دنيايش بهرهء آخرتى برگيرد . ) اى پسر آدم دورى كن از حرام تا اينكه بوده باشى عابد ، و راضى و خوشنود باش به آنچه كه خدا قسمت تو نموده تا اينكه بوده باشى غنى ، و نيكوئى بهمسايگان كن تا اينكه باشى مسلمان ، و رفتار كن با مردم آنچنان كه دوست ميدارى با تو رفتار كنند تا اينكه بوده باشى منصف ، بدرستى كه بودند پيش از شما مردمانى كه جمع نمودند اموال بسيارى را و بنا نمودند عمارات عاليه را واداشتند آرزوهاى زيادى را پس صبح نمودند در حالتى كه اموال خود را واگذاردند براى ديگران و خانههايشان محل دفن آنها گرديد ، اى پسر آدم همانا تو در گرو عملت هستى و حضور پروردگارت خواهى رفت پس بخشش كن به آنچه در دست تو است و اختيار مكن از زمين مگر باندازهء خوابگاه خود زيرا ماندن تو در زمين اندك است و از روزى كه به دنيا آمدهاى عمر تو هر روز فانى مىشود .
و فرمود كسى كه بىنيازى و استغناء بجويد بواسطه خداوند از مردم ، محتاج ميگرداند پروردگار ديگران را به او .
و فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السلام جز اين نيست كه دنيا منتهاى حدّ بينائى كور دل است ، نمىبيند آنچه در پى آنست ( كه باور ندارد از
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 45
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٤٥