مردم است .
( چنين گويد مؤلف اين كتاب كه ) اى برادر طول بده سكوت را ، و خاموشى را شعار خود نما ، و بسيار باشد فكر تو ( براى آخرت ) و عمل كن بمواعظ ، و كم گردان خندهء خود را ، و پشيمان باش بر گناهانت تا آنكه بوده باشى نزد خداوند آبرومند و پسنديده .
و فرمود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شبى كه مرا بمعراج بردند جماعتى را ديدم كه لبهاى آنها را بمقراضهاى آتشين مقراض ميكردند و سپس آنها را در آتش ميانداختند گفتم اى جبرئيل كيانند اينها ؟ گفت خطباى امت تو هستند كه امر مينمايند مردم را به خوبى و فراموش ميكنند خود را با اينكه كتاب خدا ( قرآن ) را ميخوانند .
و گفتهاند بعضى از بزرگان كه عالم طبيب است و دنيا درد است زمانى كه ديدى طبيبى را كه ميكشاند درد را بسوى خود پس متهم بدان او را در علم و دورى بكن از او و بدان كه ناصح نيست و اعتماد بگفتارش منما ( زيرا خود گمراهست و گمراه نميتواند ديگرى را نجات دهد ) .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم طلب نكنيد علم را به جهت فخر و مباهات نمودن بعلما و نه براى آنكه مجادله نمائيد با سفيهان ، و نه براى خود نمائى در مجالس و نه براى توجه مردم بشما كه رياست بر آنها داشته باشيد پس كسى كه چنين كند در آتش است و روز قيامت علم او حجت خواهد بود بر او ، و لكن طلب نمائيد علم را ( براى عمل كردن و زياد شدن معرفت شما به خداوند ) و ياد دهيد ديگران را .
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٧