بر صاحبش و علميست بقلب كه نفع بخشنده است كسى را كه به آن عمل كند ، و نيست علم بآرزو ( داشتن آن ) بلكه چيزيست كه ثابت و قرار گرفته باشد در قلب و عمل به آن نمايد جوارح انسان ، چنان كه بود نقش نگين انگشتر حضرت ابى عبد اللَّه الحسين عليه السلام ( علمت فاعمل ) چون دانستى ( احكام امر و نهى الهى را ) پس عمل كن .
و گفتهاند بعضى از بزرگان كه اول علم سكوت است ، بعد شنيدن ، سپس حفظ نمودن ، و بعد از آن عمل كردن ، و آخر منتشر ساختن است ، چنان كه گفتهاند در تفسير آيهء كريمهء
فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ
« 1 » يعنى واگذاشتهاند گذاشتهاند علم را به عمل و منتشر نمودن او را .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مثل آنچه كه بر انگيخته شدم بر او از هدايت و رحمت مانند بارانست كه به زمين برسد ، پس يك قسمى از آن سست است فرو ميبرد آب باران را و ميرويد در آن گياهها ، و قسم ديگر آب را نگاه ميدارد پس مردم مىآشامند و زراعتهاى خود را آب ميدهند و قسم ديگر شورهزار است نه آب را نگه ميدارد و نه گياه در آن روئيده مىشود . همچنين است دلهاى علماء عملكننده و دلهاى كسانى كه ترككننده هستند عمل را .
و فرمود آن حضرت نميباشد كسى مسلمان تا اينكه در سلامت باشند مردم از دست و زبان او ، و نميباشد مؤمن مگر اينكه ايمن باشند برادران دينى او از شرش ، و همسايهء او از بدخوئيش ، و نميباشد عالم مگر آنكه عمل كند به آنچه ميداند ، و نميباشد عابد تا اينكه پرهيزكار گردد ، و نميباشد پرهيزكار مگر اينكه اعراض كند از آنچه كه در دست
هامش
( 1 ) . 184 - آل عمران