به جهت اينكه علم او ميفهماند به او كه دنيا زهريست كشنده ، پس وامىدارد او را كه از هلاكت فرار كند ، لذا زمانى كه رو به دنيا آورد ، بايد مردم او را دروغگو بشناسند در گفتارش .
و فرمود آن حضرت : براى خداوند است بندگان خاصى از مردمان كه مسكن ميدهد آنها را در منازل و مساكن عاليهء بهشت ، به علت اينكه داناترين اهل دنيا ميباشند . عرض كردند چگونه داناترين از اهل دنيايند ؟
فرمود چون همت و كوشش آنها شتاب نمودنست بسوى پروردگار در آنچه كه خوشنود مينمايد او را ، پس خداوند خوار ميگرداند دنيا را نزد آنها ، و نيز صبر ميكنند مدت كمى را در اين نشأه فانى و راحت ميشوند مدت بسيارى را در آخرت .
و فرمود : از براى هر چيزى معدنى است و معدن تقوا دلهاى خداشناسان است .
و فرمود در قيامت احدى از بندگان قدم از قدم بر ندارد ( بسوى بهشت ) تا پنج چيز از او سؤال كنند : از عمر او كه در چه فانى كرده ؟ و از جوانى او كه در چه تباه كرده ؟ و از مال او كه از كجا كسب كرده و در چه صرف كرده ؟ و از علم او چرا عمل نكرد به آنچه كه ميدانست ؟ و فرمود امير المؤمنين عليه السلام جز اين نيست كه اعراض ميكنند مردم از طلب علم چون كه مىبينند كمى نفع علم را از ( عالم ) بىعمل .
و فرمود نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم علمى كه از آن نفع نبرند مانند گنجى ( و ثروتى ) است كه از آن انفاق نكنند ( و بهرهء آخرتى از آن نبرند و دستگيرى بيچارگان و افتادگان ننمايند ) .
و فرمود آن حضرت علم دو نوعست علميست به زبان و او حجتست
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 35
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٥