شهر ( كه خدا فرموده ) در آئيد ، چون در آمديد آنگاه محققا بر آنها غالب خواهيد شد ( كه مدح فرموده پروردگار آنها را باطاعت نمودنشان ) .
وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ
« 1 » در حال بيم و اميد ما را ميخواندند و هميشه بدرگاه ما خاضع و خاشع بودند .
و همچنين حكايت از قول هابيل ميفرمايد :
إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ
« 2 » من از خداى جهانيان ميترسم .
و فرموده است
وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
« 3 » از من بپرهيزيد و خدا ترس شويد اى صاحبان عقل و ادراك .
آيات در اين موضوع بسيار است ، و ( همين قدر كافيست زيرا ) عبرت ميگيرد و تفكر در اين آيات مينمايد كسى كه خداوند او را سعادت داده بتذكر و بيدار نموده باشد او را از غفلت به بينائى ، و تدبر در آن مىكند كسى كه در آمال و آرزو گرفتار نشده باشد ، بدرستى كه جماعتى فريب داده آنها را آرزوهاى آمرزش و عفو خداوند در حالى كه بيرون رفتهاند از دنيا بدون توشهئى كه رساننده باشد به مقصد ، و بدون عملى كه نفع بخشنده باشد آنها را ، پس نتيجهء اعمال بد آنها زيانآور است ، و كم ارزش است اميد آنها ، و هويدا شده از جانب خداوند براى آنها چيزهائى كه ( عذاب ) گمان نميكردند پس سؤال ميكنم از خداوند رحمان توفيق بندگى و راهنمائى بطريقهء مستقيمه را .
چنين گويد بندهء محتاج به حضرت سبحانى ابو محمّد الحسن بن ابى - الحسن بن محمّد الديلمى كه پس از ذكر آيات باهرات و پنديات با بركات
هامش
( 1 ) . 91 - الأنبياء
( 2 ) . 31 - المائده
( 3 ) . 193 - البقره