يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ أَخِيهِ وَ فَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ
« 1 » روزى كه آسمان بدان عظمت ( از هول و دهشت ) چون فلز گداخته شود ، و كوهها بدان صلابت ( از ترس و هيبت ) مانند پشم زده متلاشى گردد ، و ( چنان همه گرفتارند كه ) هيچ كس از خويش خود جويا نشود ، چون حقيقت حالشان به آنها بنمايند آن روز كافر بدكار آرزو كند كه كاش توانستى فرزندانش فداى خود سازد و از عذاب برهد ، و هم زن و برادرش ، و هم خويشان و قبيلهاش كه هميشه حمايتش ميكردند و هر كه روى زمين است همه را فداى خويش گرداند تا مگر خود از آن عذاب نجات يابد .
و :
يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا
« 2 » آن روزى كه ( از وحشت آن روز بزرگ ) زمين و كوهها بلرزه در آيد و تل ريگى شود و چون موج روان گردد .
و :
فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا
« 3 » پس ( اى مردم غافل ) اگر امروز به خدا كافر شويد ، چگونه از عذاب نجات مييابيد روزى كه كودك از هول و سختى آن پير شود ، و آسمان از وحشت آن شكافته شود و وعدهء ( ثواب و عقاب ) الهى بوقوع انجامد ،
إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ
« 4 » در آن روز خلق را بسوى خدا خواهند كشيد .
و :
إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ
« 5 » آن روز جز درگاه خدا هيچ آرامگاهى نيست آن روز آدمى بهر نيك و بدى
هامش
( 1 ) . 8 - المعارج
( 2 ) . 14 - المزمل
( 3 ) . 18 - المزمل
( 4 ) . 30 - القيمه
( 5 ) . 12 - القيمه