پايمال نمودى دين خود را و لغزانيدهاى يقين خود را ، آيا هيچ ميدانى كجا است مسكن و مأواى تو ؟ كجايند اطفال يتيم و همسايگان و كسانى كه تو بر آنها ظلم كردهاى و حق آنها را غصب نمودهاى كه همهء اينها بر تو حق است و مظلمه آنها را به گردن خود انداختهاى ؟ آرى ، اگر از تو سؤال كنند در دنيا چه كردهاى خواهى گفت به زيارت خانه خدا مكه و أئمهء معصومين رفتهام و در راه خدا صدقه دادهام ، و حال آنكه فراموش كردهاى قول خدا را كه ميفرمايد :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
« 1 » جز اين نيست كه خداى تعالى قبول نميكند ( اعمال خير و خوبى را ) مگر از پرهيزكاران ، و ميفرمايد
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
« 2 » بهشت جاويدان را قرار داديم ما براى آن كسانى كه ايمان آوردهاند ، و در زمين علوّ و تكبرى ندارند ، و فتنه و فساد نميكنند ، و عاقبت بخيرى مخصوص پرهيزكاران است .
و فرمود نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان به قرآن نياورده كسى كه حلال بداند آنچه را كه خدا حرام فرموده .
و فرمود امير المؤمنين عليه السلام شيعه من نيست كسى كه بخورد اموال مؤمنين را به حرام ( كه از ايشان بدزدد ، و يا به زور بگيرد و يا ربا از آنها بستاند ) جز اين نيست هر كه چنين باشد مفتون است و بميرد در حال غرور و روز قيامت خواهد گفت با كسانى كه داخل بهشت ميشوند آيا من با شما نبودم در دنيا گويند چرا و ليكن تو خود را بفتنه و فساد و شك و ريب انداختى و مغرور كرد تو را آرزوها تا اينكه امر پروردگارت رسيد و اجل گريبان تو را گرفت ، پس در اين روز فدائى از تو قبول نشود و عذرى پذيرفته نگردد ، و اين روايت دليل است بر اينكه اين دسته از مردم كافر محسوب نميشوند
هامش
( 1 ) . 28 - المائده
( 2 ) . 82 - القصص