براى اين مكان ( و اشاره بقبر نمودند ) .
و نوشت يكى از بزرگان براى پادشاهى به عدالت رفتار كن با رعيت ، و به زير دستان رحم كن ، و ظلم و تعدّى بر آنها منما و خود را بهتر و بالاتر از آنها مدان ، و قبر خود را فراموش مكن كه منتهاى امر تو همانست بدرستى كه مىآيد تو را مرگ اگر چه عمرت بسيار طولانى شود ، و بدان حساب اعمال در پيش دارى و قيامت وعدهگاه تو است ، و مغرور بسلطنت خود مباش زيرا در دست ديگران بود و به تو رسيده و زود باشد از تو هم به ديگرى برسد ، پس هوشيار باش و پيش فرست براى خود خيرات و مبرات و اعمال نيكو را كه در قيامت حاضر و آماده خواهى ديد و زاد و توشه برگير از دنيائى كه دار غرور است براى بهشتى كه دار فرح و سرور است ، و عبرت بگير از مردمانى كه پيش از تو بودند كه جمع نمودند اموال دنيا را ، و عمارات و بناهاى جديد ميساختند و مردان را اطراف خود جمع ميكردند و با اين حال نتوانستند مرگ را از خود دفع نمايند و مصيبات و حوادث را طرد كنند ، پس مغرور مباش بدنيائى كه خداوند راضى نشده كه جزاى اعمال اولياء خودش باشد و عذاب دشمنانش شود ، و پند بگير از قول شاعر كه ميگويد :
و كيف يلذ العيش من كان موقنا * بأنّ المنايا بغتة ستعاجله
و كيف يلذّ العيش من كان مؤمنا * بأنّ إله الخلق لا بدّ سائله ،
و كيف يلذّ العيش من كان صائرا * إلى جدث يبلى الثياب منازله
و كيف يلذّ النّوم من أثبتوا له * مثاقيل أوزان الّذى هو فاعله
چگونه لذيذ است عيش آن كسى كه يقين دارد مرگ او ناگهان