خدا چنان كه شايستهء خدا ترس بودن است يعنى اطاعت كنيد و هيچ وقت نافرمانى او را مكنيد و پيوسته به ياد او باشيد و شكر نعمتش را بجا آوريد و كفران نعمتش منمائيد .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بابى ذر يا أبا ذر شهوت ( دنيا خواهى ) خود را كم كن و مطيع او مباش تا اينكه فقر و احتياج تو كم گردد ، و كمتر گناه بكن تا سبك و آسان شود بر تو حساب قيامت ، و قانع باش به آنچه به تو ميرسد از دنيا تا آسان گردد بر تو مرگ و سكرات آن ، و پيش فرست ( به صدقه دادن ) بعضى از اموال خود را تا اينكه حفظ نمايد تو را از آتش ، و اعمال واجبى كه به آن وصيت مىكنى بعد از تو بجا آورند ( از قبيل قضاى نماز و روزه و حج و خمس و زكات ) خود عمل نما و تأخير مينداز ، مبادا واجبات را تأخير اندازى و توجه به دنيا و رزقى كه خداوند ضامن آنست بنمائى ، و هميشه به ياد آن خانهاى باش كه زوالى ندارد .
باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
فرمود نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هنگامى كه مؤمن محتضر شد ، ملائكههاى رحمت پروردگار نزد او مىآيند و گويند بروح او : خارج شو و بشتاب بروح و ريحان و بنزد پروردگارى كه بر تو غضبناك نيست ، پس به آسانى خارج گردد و بالا رود در حالى كه بوى خوشى از او بمشام رسد ، چون به آسمان اول رسد ملائكهها گويند چو نيكو است رائحهء اين روح پس از آن گذرد و بهر آسمانى كه برسد ساكنين آن همان را گويند تا