بدهم زيرا خود مبتلايم و ميترسم از آنچه كه تو ميترسى ، پس شوهر محزون و حيران و سرگردان دور گردد .
و اين معنى واردشدهء در تأويل قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى
« 1 » آنكه بارش سنگين است اگر ديگرى را هر چند خويش باشد مانند پدر و فرزند و مادر و اولاد كمك بر سبك بارى خود طلبد ابدا بارى از دوشش بر ندارد ، زيرا هر كسى مشغول به خودش مىباشد و وا نفسا وا نفسا گويد .
همچنان كه ميفرمايد حضرت احديت :
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
« 2 » آن روز كه از وحشت و هولناكى هر كس از برادرش و مادر و پدرش و زن و از هم صحبت و فرزندش ميگريزد و در آن روز هر كسى چنان گرفتار كار خود است و مشغول و سرگرم آنست كه به ديگرى نتواند پرداخت .
و فرمود حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خبر داد مرا جبرئيل كه در روز قيامت خداوند امر فرمايد بموكلين جهنم اينكه جهنم را بمحشر آورند ، پس هفتاد هزار ملك جهنم را ميكشند و مىآورند در حالى كه شعله ميكشد و زبانهء آتش بالا ميرود و مردم حرارت آن را از يك ماه راه كه اسب سوار برود احساس ميكنند ، پس در آن وقت پيغمبران و اوصياء آنها و شهيدان في سبيل اللَّه همه به زانو در آيند و تمامى مردم برو در افتند و هر يك از آنها وا نفسا وا نفسا گويد مگر تو اى پيغمبر كه بايستى و بگوئى :
يا رب نجنى و ذريتى و شيعتى و محب ذريتى ، خدايا نجات بده مرا و فرزندان مرا ( سادات ) و شيعيان و دوستداران فرزندان مرا ، و بخواهى
هامش
( 1 ) . 19 - الفاطر
( 2 ) . 34 - عبس