چون كه از دنيا رفتم قيامت من به پا شد و خاندان من با فرح و سرور مرا بقبرستان بردند ، و با عجله قبر كندند و مرا به خاك سپردند و از نزد من برفتند .
واجب است بر عاقل كه محافظت نمايد باوقات نمازها و كوشش كند در اعمال نيكو و صدقه دهد و انفاق نمايد ، بدرستى كه عمر يك لحظه بيش نيست و بيايد زمانى كه بگويند فلانى از دنيا رفت ، و چون انسان مشاهده نمايد در قبرش اهوال و حسرات ( قيامت ) را بگويد مرا به دنيا باز گردانيد تا از اموال خود صدقهاى بدهم و در جوابش بگويند هيهات كه ديگر به دنيا باز گردى ، پس غنيمت بدان اى عاقل باقيماندهء عمر خود را همانا دنيا فانىشونده است ، بيش از بيش جديت بنما پيش از اينكه بميرى و در قبر بخواهى كه تو را به دنيا برگردانند و جواب تو گفته شود هيهات كه ديگر برگردى .
بادر شبابك أن يهرما * و صحة جسمك أن يسقما
و أيّام عزّك قبل الممات * فما كلّ من عاش أن يسلما
و قدّم فكلّ امرء قادم * على كلّ من كان قد قدما
كوشش كن در جوانى پيش از آنى كه پير گردى و غنيمت بدان در حال صحّت جسمت قبل از آنى كه بيمار شوى و در زندگيت پيش از آنى كه بميرى زيرا چنين نيست كه هر كه زنده بود سالم بماند از فريب دنيا ، و انفاق كن و پيش فرست زيرا مرد آنست كه براى خود چيزى پيش فرستد .
چنين گويد ( ديلمى ) مبادا جمع كنى مالى را و بخيل باشى در انفاقش كه بر زيان تو است هم چنان كه ميفرمايد خداى تعالى :
وَ لا يَحْسَبَنَّ