مرا ياد نمودى براى تو أجر و ثواب است و مقام و عزت ، و هر ساعتى كه به ياد من نبودى پس ضايع كردى عمر خود را ، چنان كه وحى رسيد به حضرت داود ( ع ) اى داود هر ساعتى را كه به ياد من نباشى از عمر خود نابود و تباه ساختهاى .
و فرمود حضرت أمير عليه السّلام هر كسى كه ساعتى از عمر خود را ضايع و باطل نمود طولانى مىشود حسرتش در قيامت .
حكايت كنند جوانى بود ارث زيادى از پدر بدست آورد ، پس شروع كرد بانفاق و تصدق در راه خداوند ، مادرش شكايت نمود بيكى از دوستان پدر آن جوان و گفت : ميترسم هر چه باشد انفاق نمايد و خود فقير گردد ، پس آن مرد بنزد آن جوان آمد و گفت : براى خود چيزى باقى بگذار ، جوان گفت : اى مرد چه ميگوئى در بارهء مردى كه ساكنست در بيرون شهر و اراده دارد كه ساكن در شهر گردد ، پس امر كند بخدمتكاران كه اموال منقول او را به شهر برند و خود بعد به شهر آيد ، آيا اين بهتر است يا اينكه دستور دهد بعد از او بياورند و بفرستند با اينكه يقين ندارد حتما خواهند فرستاد ، آن مرد متنبه شد و جوان را به حال خود گذاشت و او را امر بانفاق نمود .
پس اى برادر بر تو باد بانفاق كردن كه در اوست سعادت دنيا و آخرت ، و حقير و كوچك منگر كمى آن را زيرا ( اندك اندك ) جمع شود و زياد گردد ، و مبادرت كن به دادن زكات واجب بميل و رغبت و تأخير مينداز آن را زيرا شياطين احاطه ميكنند اطراف مؤمن را و باز ميدارند او را از دادن ، و بزرگ مشمار آنچه را كه انفاق ميكنى پس اگر بزرگ دانستى أجر آن كم گردد نزد خداى تعالى و اگر كوچكش دانستى أجر
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١١٧