و ديگرى گفته :
إذا ما كنت متّخذا وصيّا * فكن فيما ملّكت وصىّ نفسك
ستحصد ما زرعت غدا و تجنى * إذا وضع الحساب ثمار غرسك
هر گاه خواستى وصيّى براى خود تعيين نمائى خود را وصىّ خود گردان در آنچه كه مالك هستى و عمل نما بوصيتت كه زود باشد درو كنى فرداى قيامت آنچه را كه كشت نمودهاى و بيابى نتيجهء اعمال خود را زمانى كه تو را پاى ميزان و حساب بردند .
باب دوازدهم در آمادگى بمرگ
چنين گويد حسن بن أبى الحسن بن محمّد الديلمى تغمّده اللَّه برحمته كه هر كه مرگ را پيش چشم خود بدارد ترك دنيا خواهد كرد ، و آسان شود بر او مصائب و حوادث دنيا ، و رغبت و ميل خواهد نمود به كارهاى خير و نيكو و عبادت و بندگى خداوند ، و توبه مينمايد از رفتار و گفتار زشت و ناپسند ، و رو گردان مىشود از طول امل ، و باندكى از دنيا قانع ميگردد ، و هيچ نعمتى بالاتر و بهتر از اين نيست كه خداى تعالى آخرت را به ياد آدمى اندازد و انسان بفكر آن باشد ، و از همين جهت است كه خداوند منت نهاد بر حضرت ابراهيم عليه السلام و ذرارى او چنان كه ميفرمايد :
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ
« 1 » خالص و پاك گردانيديم ما ابراهيم و ذرارى او را براى تذكر بآخرت .
هامش
( 1 ) . 46 - ص