و فرمود أمير مؤمنان عليه السّلام اگر بدانيد آنچه من ميدانم بر خويشتن گريه ميكرديد و بسوى خاكها و بيابانها ميرفتيد و از كردار خودتان پشيمان ميشديد و اموالى خود را بىنگهبان و بدون سرپرست رها مينموديد ، ولى پند و اندرزى كه بشما دادهاند فراموش كرديد . و از آنچه شما را بر حذر داشتهاند ايمن گشتيد ، پس رأى و انديشهء شما نامعلوم و كارتان پراكنده و درهم گرديد و در امور زندگانى نميدانيد چگونه رفتار نمائيد و به پاى خود ميان آتش فتنه ميرويد ، چون اين نوع رفتار شما ننگآور است دوست ميدارم كه خداوند مرا به كسانى كه بهتراند از شما ملحق گرداند ، زيرا آنها به خدا سوگند مردمانى بودند داراى رأى و انديشههاى پسنديده و دانا بامور ، و گفتارشان صدق و راست بود ، ظلم و ستم روا نميداشتند ، سبقت و پيشى گرفتند به راه راست ، و به راه روشن و هدايت و رستگارى شتافتند ، پس بآخرت و بعيش و خوشى جاويدان دست يافتند ، آگاه باشيد به خدا قسم بواسطهء سستى و سهل انگارى شما بعد از من پسرى از قبيلهء بنى ثقيف ( حجاج بن يوسف ثقفى ) بر شما مسلط خواهد گرديد كه از روى تكبر جامه به روى زمين كشد ، و از حق رو گردانيده جور و ستم بسيار نمايد و مالتان را تصرف كند و همواره شما را بظلم و جفا گرفتار و رنجور سازد .
و هم فرموده آن حضرت دلهاى زاهدان در دنيا از خوف خدا ميگريد اگر چه به ظاهر خندان باشند ، و حزن و اندوهشان از عذاب الهى بسيار است اگر چه به ظاهر شادند ، خشم آنها بر نفسهايشان به جهت تقصير در طاعت و بندگى زياد است .
و هم فرموده آن حضرت در يكى از خطبهايش پس از حمد و ثناى الهى
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٨١