اوضاع دولت
فرمانروا خاندان سلطنتى ايلخانان
اخلاف هلاكو تا سال 736 ه . ق . تنها خاندانى را تشكيل مىداد ، كه فرمانروائى ايران را به ارث مىبرد . سرزمين ايران و نيز ممالك وابسته به ايلخانان ( اولوس ارگن ، يانتغ ) ميراث اين خاندان بود « 1 » . فرمانروايان شخصا نمىتوانستند افرادى را كه عضو اين خاندان نبودند ، جانشين خود كنند ، به اين سبب احمد ايلخان مسلمان براى حفظ دين اسلام در سال 681 ه . ق . تصميم گرفت تمام شاهزادگان اين خاندان را به قتل رساند « 2 » ، و به اين ترتيب از فرمانروائى آنان كه همه بودائى و يا مسيحى بودند ، جلوگيرى كند .
احمد نتوانست نقشهء خود را عملى كند . در واقع قتل شاهزادگان چندان نامأنوس نبود « 3 » ، و الافرنك آشوبگر در سال 703 ه . ق . تنها به خاطر جوانى و خدمات پدرش و نه به سبب تعلقش به خاندان سلطنت ، از مجازات مرگ رست . چه غازان ، كه شورش الافرنك براى متزلزل ساختن بساط حكومت وى صورت گرفته بود ، در سال 695 ه . ق .
هامش
( 1 ) - جوينى ج 1 : 30 ص ب ؛Vladimircov , Obsc . stroj 98 f .( 2 ) - وصاف / هامر ج 1 :
270 ؛Tasita 44( 3 ) -W . V . Rubruck / Risch 143 f .