فرستاد . ايلخان در اين نامهها اظهار اميدوارى كرده بود ، كه حملهء مشتركى از جانب اروپائيان و ايران به مصر انجام شود . پاپ نيكلاى چهارم از ديدن ابن صوما و اينكه ايلخان سفيرى مسيحى نزد او فرستاده است ، بسيار خوشحال شد ، و گزارشهاى اين كشيش را دربارهء جامعهء مسيحيت در مشرق زمين و اينكه حملات ارغون به مصر به منظور تحكيم اصول جامعهء مسيحيت انجام مىشود ، و ايلخان قصد دارد پس از تصرف بيت - المقدس مسيحى گردد « 1 » ، مورد توجه بسيار قرار داد . پاپ از ابراز لطف ارغون سپاس - گزارى كرد « 2 » ، و قصد او را براى گرويدن به دين مسيح ستود « 3 » و در عين حال به شاهزادگان مسيحى توصيه كرد ، كه در ايمانشان استوار باشند « 4 » . در مشرق زمين ظاهرا نتيجهء اين مذاكرات را بهعنوان پيمان اتحاد تلقى كردند « 5 » .
اينبار نيز مرگ نيكلاى چهارم موجب قطع روابط شد . اما در اين موقع فكر همكارى با كشورهاى اروپائى در دربار ايلخان قوت يافته بود . غازان و الجايتو با مهارت كامل دين حقيقى خود را در برابر مغربزمين آنگونه پنهان مىداشتند ، كه حتى تصور مىرفت آنان مسيحى هستند « 6 » و يا حداقل آنان را پشتيبان ترويج دين مسيح مىدانستند . اگرچه برخى از عوامل چنين گمانى را موجه مىساخت ، با اينهمه انتظار مىرفت ، كه زمامداران اروپا با دقت بيشترى وضع متحدين خود را مطالعه كنند .
در آن موقع چه چيز مىتوانست براى قضاوت وضع واقعى مشرق زمين مناسبتر و معتبرتر از گزارشهاى ناظران اوضاع باشد . اروپائيان آثار ژان پلانو كارپينى و ويلهلم فنروبروك را كهنه و به اين سبب از درجه اعتبار ساقط مىدانستند - در حالى كه
هامش
( 1 ) -Mosheim , Anh . Nr . 27 , S . 89 ; Wadding V 170 f . ; Raynaldus XIV , 1288 , Nr . 36( 2 ) -Rohricht , Regesta 388 f . , Nr . 1491 ; Mosheim , Anh . Nr . 27 , S . 89( 3 ) -Rohricht , Regesta 384 f . , Nr . 1375( 4 ) -Raynaldus XIV , 1288 , Nr . 36؛Golubovich II 439 ; Mosheim , Anh . Nr . 28 , S . 89 f . ; Wadding V 170 f .( 5 ) - ر ك :Bar Hebraeus 578 ; Pelliot , Papes b . 241 , Anm . 3( 6 ) -Chronique de St . - Denys , Philippe le Bel , Kap . 49 .