گروهى گزارش مىدهند ، كه او در اين موقع استعفا داد تا به حكومت قلهات بپردازد و در آنجا مرد .
غياث الدين كردانشاه فرزند ركن الدين دوم فرمانرواى هرمز شد ، و با وجود كوشش فراوان براى برقرارى صلح نتوانست از جنگ با نعيم فرمانرواى قيس جلوگيرى كند . نعيم ، كه تجارت هندوستان را در خطر مىديد ، با ملك عز الدين والى شيراز همدست شد و در سال 714 ه . ق . دو بار به هرمز حمله كرد ، و در دومين بار پس از چهار ماه محاصرهء بيهوده ، توانست كردانشاه را به بهانهء مذاكره براى برقرارى صلح به اردوگاه خود بكشاند و دستگير كند « 1 » .
در اين هنگام همسر كردانشاه برادرزادهء خود غياث الدين دينار را به فرمانروائى برگزيد و چون كردانشاه پس از 5 ماه تصادفا در حين يكى از حملات بيهودهء نعيم آزاد شده بود ، با مقاومت غياث الدين روبرو شد . كردانشاه در آغاز ناگزير به ايران گريخت ، اما بعد توانست غياث الدين را به سوى مكران متوارى كند . وى آنگاه تا 716 ه . ق .
در هرمز سلطنت كرد و در اين سال مرد . بزرگترين فرزندش مبارز الدين بهرامشاه جانشين او شد ، و توانست برادرش شاه قطب الدين را ، كه در خاك ايران استقرار يافته بود ، دستگير كند ، اما شهاب الدين يوسف امير البحر معزول تاج و تخت سلطنت را از چنگش بهدر آورد ، و سپس او و قطب الدين را به توصيهء غياث الدين ، كه از مكران بازگشته بود ، كشت « 2 » .
تهمتن پس از چندين سال از قلهات به هرمز بازگشت ، و يوسف را دستگير كرد و فرمان قتل او و يارانش را داد . وى پس از 10 سال براى انتقامجوئى به قيس حمله كرد ، و جانشين نعيم ، ملك غياث الدين را دستگير نمود ، و جزاير بحرين را نيز به تصرف
هامش
( 1 ) -Teixeira II 20 - 22؛ كاشانى 107 ر و چ ؛Aubin 100 f .( 2 ) -Teixeira II 23 - 25؛ كاشانى 108 ر و چ .