در آثار ديگر نيز ذكر كردهاند ، نقل نام و سرگذشت اين فرمانروايان در اينجا تكرارى بيش نيست ، و به اين سبب از آن صرفنظر مىكنيم .
فارس
هنگاميكه مغولان به ايران حمله كردند ، مظفر الدين ابو شجاع سعد بن زنگى بن مودود از خاندان سلغريان « 1 » در فارس « 2 » سلطنت مىكرد . مظفر الدين ، كه پس از مرگ برادرش تكله « 3 » در سال 590 ه . ق . در فارس زمام امور را به دست گرفته بود ، ظاهرا خود را پيوسته به دربار خوارزمشاه مىدانست ، اما باطنا قدرت بسيار يافته بود . در زمان سلطنت او بود ، كه تمام ايالت فارس و همچنين قسمتهائى از كرمان و سيرجان باجگذار فارس شده بود . سعد اول نتوانست در سال 614 ه . ق . در برابر غياث الدين فرزند خوارزمشاه مقاومت كند . او ناگزير به قلعهاى پناهنده شد ، و قلمرو خود را با شيراز در اختيار دشمن گذارد « 4 » . اما چون در سال 621 غياث الدين با برادرش جلال الدين نساخت و جلال الدين با سعد اول همدست شد ، و دختر وى را به زنى گرفت ، وضع دگرگون شد . غياث الدين قسمت اعظم قلمرو خود را رها كرد ، و اتابك بار ديگر تحت حمايت جلال الدين بر اصفهان دست يافت « 5 » . سعد توانست شورش پسرش ابو بكر را دفع كند ، و او را زندانى نمايد « 6 » .
خواجه عميد الدين ابو نصر اسعد الفارسى ، وزارت سعد را عهدهدار بود . چون
هامش
- ج 5 : 78 ) وزير وى شمس الدين محمد بن التيتى بود ( مفضل ج 2 : 526 ) . او بروايت رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 378 در سال 695 درگذشت .
-Zambaur 231؛ تاريخ سيستان 406 ؛ اقبال ج 1 : 403 - 401 .
( 1 ) -Hammer I 69 f . , 239 - 244؛ اقبال ج 1 : 400 - 379 .
( 2 ) - ر ك .EI IV 112( 3 ) - به روايتZambaur 232سعد اول از سال 590 تا 599 با عمش تغرل بن سنقر بن مودود در جنگ بود .
( 4 ) - ابن اثير ج 12 : 272 ؛ ابو الفدا ج 4 : 322 ؛ مستوفى ج 1 : 499 .
( 5 ) - ابو الفدا ج 4 : 324 ؛ مستوفى ج 1 : 499 ، 501 .
( 6 ) - زركوب 54 - 52 .