بن عبد الله بن ربيعه را از رحمت خود دور بدارد كه قريش را دشمن مىداشت .
گويد : چون دعاى حضرت رسول كه فرموده بود « خداوند عبد الله بن اميّه را رحمت فرمايد » به اطلاع عبد الله رسيد ، گفت : آرزومندم كه خداوند شهادت را نصيب من فرمايد ! و به هنگام محاصرهء طائف به شهادت رسيد .
پيامبر ( ص ) روز جنگ حنين مىفرمود : اگر ابن جثّامهء اصغر نمىبود امروز سواران رسوايى بار مىآوردند .
زنى از قبيلهء خزاعه روز حنين اين شعر را سرود :
آبهاى حنين از ماست ، آن را رها كنيد ، و نبايد از آن بياشاميد و بر آن دست نخواهيد يافت ، و اين رسول خداست ، و آنها هرگز بر او چيره نخواهند شد .
اين شعر را ابن جعفر براى من خواند ، و زنى از مسلمانان اين بيت را سرود :
سواران خدا بر سواران لات چيره شدند ، آرى خداوند سزاوارتر به ثبات و پايدارى است .
پيامبر ( ص ) قبيلهء سليم را در حالى كه خالد بن وليد فرماندهى ايشان را بر عهده داشت به عنوان مقدّمهء لشكر اعزام فرمود . پيامبر ( ص ) به جنازهء زنى عبور فرمود و ديد كه مردم گرد جسد جمع شدهاند . فرمود : چه خبر است ؟ گفتند : خالد بن وليد زنى را كشته است .
پيامبر ( ص ) به مردى دستور دادند خود را به خالد برساند و بگويد كه ، پيامبر ترا از كشتن زنان و پيرمردان سالخورده منع مىكند . پيامبر ( ص ) به جسد زن ديگرى بر خورد و در آن مورد سؤال فرمود . مردى گفت : اى رسول خدا ، من او را پشت سر خود سوار كرده بودم كه قصد كرد مرا بكشد ، لذا من او را كشتم . پيامبر ( ص ) دستور فرمود تا او را دفن كنند .
گويند ، همين كه خداوند متعال هوازن را منهزم فرمود ، مسلمانان آنان را تعقيب مىكردند و مىكشتند . بنى سليم به مسلمانان گفتند : از كشتن فرزندان مادرتان خوددارى كنيد ! در نتيجه كسانى كه از بنى سليم بودند اين حرف را اطاعت كردند و نيزههاى خود را به سوى آسمان بلند كردند و از كشتن خوددارى كردند . نام يكى از مادر بزرگهاى قبيلهء بنى سليم بكمه دختر مرّه است كه خواهر تميم بن مرّه است . چون رسول خدا ( ص ) ديد كه افراد بنى سليم چنان كردند ، فرمود : خدايا ، خودت سزاى بنى بكمه را بده - و بنى سليم نمىدانستند كه نام مادربزرگ آنها بكمه است - پيامبر ( ص ) فرمود : خداوندا ، اينها بر قوم من به سختى شمشير نهادند ، و از قوم خود اين چنين شمشير را برداشتند . پيامبر ( ص ) دستور فرمود تا همچنان دشمن را تعقيب كنند و به سواران فرمود : اگر به بجاد دسترسى پيدا كرديد مبادا كه بگريزد !
المغازي ( تاريخ جنگهاى پيامبر ص ) ( فارسى ) — صفحة 696
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٦٩٦